3. Trzecią i najbardziej poruszającą wartością Adamowego pokoju jest to, że będąc zakorzeniony bardziej w byciu niż działaniu, i bardziej w sercu niż w umyśle, jest to pokój, który zawsze stwarza wspólnotę.

1. Pokój Adama jest przede wszystkim pokojem zakorzenionym w istnieniu. Jakże prosta to prawda, a jak trudno nią żyć! Istnienie, bycie jest ważniejsze niż działanie. Jest on całkowicie zdany w każdym momencie swego życia na innych. Jego dar to czyste bycie z nami. Każdego dnia zauważam, że najlepsza rzecz, jaką mogę uczynić dla Adama, to bycie razem z nim. Jeśli Adam czegoś chce, to tylko, abyś z nim był. I to jest naprawdę wielka radość: mieć całkowicie zaprzątniętą uwagę tym, jak oddycha, je, ostrożnie stąpa; patrzeć, jak próbuje podnieść łyżkę do ust albo jak unosi lekko lewą rękę, aby pomóc ci, kiedy zdejmujesz mu koszulkę. Patrząc na niego zawsze domyślasz się bólu, którego on nie potrafi wyrazić, ale który wciąż doprasza się ulgi.

Marta Robin – 50 lat nie jadła, nie piła, nie spała*

Wielu katolików do dziś nie wie, kim była ta niezwykła kobieta, której jedynym „pokarmem” przez ostatnie 50 lat życia była Eucharystia. Słowo „pokarm” musi być w cudzysłowie, gdyż nie można tego traktować jako źródła składników odżywczych, podtrzymujących funkcje życiowe. Marta nie mogła przełykać. Do jej organizmu nie mogła przeniknąć nawet kropelka wody.